Over schapen en wat men daar niet van mag eten...

Beeld u in: 1 Ingeborg en 1 Arthur en 1 Schuifaf.

De IJ die staat voor soms ijskoud, maar niet altijd

En de S voor sneeuw die hier nooit ligt

De L voor leiklist, theater á volonté

En de A van amerikaans, oh ja!

De N van een frábært natuur

En de D voor dit-is-niet-te-eten.

Het is vandaag 11 februari, een dag zoals een andere, zou je denken. Maar vandaag is er iets speciaals gebeurd. ‘Wat is er dan vandaag gebeurd?’, hoor ik jullie al denken. Wel (de spanning is nu hoog genoeg opgedreven) ik heb vandaag gefietst! En waarom is dat nu speciaal, de laatste keer dak heb gefietst was vijf maanden geleden. IJslanders zijn niet echt fietsmensen, en we hebben hier thuis ook maar één fiets. Dan is er hier meestal ook nog te veel wind en regen en daar kunnen IJslanders niet tegen...

Dan nog voor alle mensen die in hun brieven schrijven dat ze met mij meerillen als ze bedenken dat ik in IJsland zit: de gemiddelde tempertatuur in België voor januari was...1,7 graden, de gemiddelde temperatuur in Reykjavik was...2 graden. Het was een uiterst warme maand hier (2,5 graden boven het gemiddelde).

Waarom heet IJsland dan IJS-land? Wel voor er broeikassen bestonden (en deze dus geen effect konden hebben), was er een man, Hrafna-Flóki, die hier in de lente aankwam en er lag hier sneeuw. Omdat men in die tijd vrij logisch redeneerde, noemde hij deze plaats dan ook IJsland.

Het leven is ondertussen hard geworden. Onder het motto repeteren, repeteren, wie zijn best doet zal het leren, zijn het tien uur koor en vijftien uur toneel ofzo. In dit toneel moet ik een buitenlander spelen (ik zei al dat men hier logisch was). Het is een soort van improvisatie, die daarna opnieuw gespeeld wordt en verbeterd en dit laatste proces blijft zich herhalen tot de scéne fullkomin (of volkomen, perfect) is.

Ondertussen hebben we ook ten volle van de geneugtes van de IJslandse keuken mogen genieten. Enkele culinaire tips: schapeningewandenpaté vond ik persoonlijk het beste smaken (hardfiskur en het platte brood niet meegerekend). Bij het eten van haai, moet je de pisgeur dan weer wel wegdenken. Of wat dacht u van schapenkop, in een zuur sausje gedoopt. Net zoals walvisvet. Ik ga geen commentaar schrijven over het al dan niet jagen op walvissen, deze walvis was net zoals zijn broers voor “wetenschappelijke” doeleinden gevangen.

De menu moet nog afgewerkt worden met wat ramballen (schapen hebben dus geen ballen (met dank aan mats)). Maar in IJsland worden beiden mannen- en vrouwenschapen met dezelfde naam genoemd.

Voilá, uw kennis over IJsland is weer verrijkt.

Jónatan Saeeeeeele

PS het foto upload systeem wilt voor de moment niet werken

Vistu það...?

Omdat ik met niet zomaar gewoon geef in de schrijfcompetitie met Joke, ziehier een nieuw bericht. Ik zal nog eens wat meer over IJslander zeggen, dus aanschouw de “wistjedatjes”.

Wist je dat....
....IJslanders als ze een hobby hebben, ze er dan ook totaal voor gaan, een vb van mij: 5 uur koor, 6 uur theater (buiten de 3,5 uur op school)
....we gisteren van 14 uur tot middernacht hebben geoefend
....ik daar soms wel een beetje zot van word, van alles zoveel te doen
....IJslands geen dialecten, jongerentaal of wat dan ook heeft, iedereen spreekt hetzelfde
....dit misschien vrij noodzakelijk is omdat er maar 300 000 inwoners zijn
....vorige week de 300 000ste IJslander is geboren?
....ik zojuist mijn eerste IJslandse boek heb gelezen.
....de titel van dit boek, van Astrid Lindgren , “Vist kann Lotta að hjóla” is
....dit in het Nederlands “Lotta kan wel fietsen” is
....ik daarvoor ook wel Lítill prinsin heb gelezen
....er toen wel een Franse vertaling bij lag, dus dat niet mee telt
....er in het Nederlands een hoofdletter IJ bestaat
....nonkel Wim dit al wist
....Microsoft Word deze altijd verbetert
....dat vrij irritant is
....er 20cm sneeuw lag
....deze nu aan het smelten is
....ze terug sneeuw geven
....IJslanders hun kraan vijf minuten laten lopen vooraleer ze hun kan vullen
....ze dit doen omdat het water dan kouder is
....als ze hier iets roken dat altijd heel gerookt smaakt
....daarom gerookt spek, gerookt paardenvlees, gerookt brood (!), gerookte zalm,... allemaal hetzelfde smaakt
....IJslands een creatieve taal is
....de letterlijke vertaling voor het woord laars, stígavél in het Nederlands “stapmachine” betekent
....ik vrijdag gaan skieën ben
....dat superplezant was
....ik er nu wel een blauw oog aan heb overgehouden
....vrijdag de Þoradagen begonnen
....ze hierop hangikjöt (gerookt paardenvlies), hardfiskur (gedroogde vis), haai, schapenkop en –testikels eten.
....ik toen gaan skieën was en het toen niet heb kunnen eten
....ik dat deze week toch hopelijk (?) ga proeven
....IJslanders niet op eskimos lijken
....IJslanders niet veel sneeuwmannen maken
....er nog altijd kerstlichtjes hangen op sommige plaatsen
....ik bijna over de helft van mijn verblijf in IJsland ben
....een avondje uitgaan hier soms €30 kost
....zelfs IJslanders soms moeilijkheden met IJslands hebben
....de meesten het woord ‘kú’ (koe) niet kunnen verbuigen
....de wistjedatjes slap beginnen te worden
....ik daarom ga stoppen met wistjedatjes

Ertu að verða nátturalaus?

Gleðilegt ár!

Jaja, nu de kerstperiode gedaan is en het school weer is begonnen, zal ik nog eens een teken vanuit IJsland geven. Eerst wat over het IJslandse jól (Kerstmis) vertellen. Dat begint op 23 december is het ‘Þorláksmessa’ , dan aten we ‘skata’ (manta in het Nederlands, de vis die leerkracht is in ‘finding Nemo’). Volgens velen is dit echt verschrikkelijk om te eten. Ik vond dat het eigenlijk nog wel mee viel. Tenminste, als ge het met uw neus dicht eet. Het stinkt namelijk ontzettend hard naar pis. Ge kunt het vergelijken met vis eten op een slechtriekende toilet. Dan houdt ge uw neus ook liever dicht.
Op kerstmis (24 december, ‘s avonds) zelf is er de traditie om hangikjöt (ontzettend gerookt) of rjúpur (een vogelsoort) te eten. Wij hebben het tweede gegeten. Iedereen bezorgt elkaar ook zijn pakjes voor Kerstmis, zodat ze op kerstavond al de pakjes kunnen openen. Dat zorgt dus voor helse toestanden in de twee dagen voor Kerstmis. Niet alleen moeten al de pakjes rondgereden worden, ook moet heel het huis worden gekuist, en nee, niet gewoon gekuist, maar alle kasten moeten leeggehaald worden en gekuist worden. En daarbij moet het huis nog eens versierd worden. En als je dan eindelijk om halfdrie ´s nachts in uw bed wilt kruipen, moet je nog eens je bedlinnen veranderen in een meer feestelijk motief. Dat is Kerstmis in IJsland. En het was geen witte Kerst. Om het nog erger te maken op 23 december en 26 december lag er wél sneeuw.
De kerstfeesten zijn hier ook meer als een buffet. Iedereen neemt zijn eten en gaat er mee in de zetel zitten. Dat betekent niet dat je casual gekleed mag zijn. Het is echt een kostuumperiode. In al mijn gepraat ben ik nog de kerstcadeautjes vergeten te vermelden. Dat zijn er echt wel superveel. Ik denk dat ik er in totaal 12 of meer heb gekregen.

Na Kerstmis komt Nieuwjaar. En op Oudjaar schiet men om 12 uur vuurwerk af. Zo is het in België. Maar niet hier. Het eerste vuurwerk dat ik hier zag was op 23 december, Þorláksmessa. Van dan begint het, elke avond meer en meer, of het nu licht of donker is, dat speelt niet veel rol, schieten doen ze hier. Het hoogtepunt is op 31 december, het begint om elf uur ´s morgens, met de eerste knallen. En stilaan wordt het meer en meer en meer en meer. En om 12 uur, ongelooflijk, ONGELOOOOFLIJK. Heb ik al verteld dat het ongelooflijk was? Nu denkt ge dat in 2006 hun vuurwerk op is. Neen, heel de nacht door wordt er vuurwerk genkalt en dan gaat het elke dag nog door, tot dertiende kerstdag (idd, ze blijven hier doortellen, 6 januarie, drie koningen). Dan is het normaal gezien nog een opstoot van vuurwerk, maar dit jaar was het verschrikkelijk slecht weer, dus konden ze het vuurwerk niet afsteken. Maar de IJslanders geven niet op en kennen het woord “bewaren tot volgend jaar” niet. Gisteren vuurwerk in de sneeuw en vandaag ook nog wat... Bij deze is er volgens schattingen dan ook maar liefst €6 000 000 opgeschoten.

De dagen tussen Kerstmis en Nieuwjaar, vallen in het niets in deze hoogdagen, en daar valt dus niet veel over te vertellen. Men zegt ook altijd ‘gleðileg jól’ (Zalig Kerstfeest), ‘gleðilegt ár’ (Gelukkig nieuwjaar) of ‘Gleðilegt hátíð’ (Vrolijke feestdagen). Het maakt niet uit waar je bent, in de winkel, als je de telefoon opneemt... Zelfs vandaag wensen ze mensen die ze nog niet gezien hebben, een gelukkig nieuwjaar. Sömuleiðis!
Gisteren ben ik ook nog naar het “Ertu að verða nátturalaus”-concert gegaan (dit kan je vertalen als, “ben je de natuur aan het verwaarlozen” of “heb je je zin in seks verloren”, het ging dus om de eerste vertaling). Daar heb ik Björk, Sigur Rós, Múm en Damien Rice (als bekendste namen) gezien. Als afsluiter waren er wat heavy metal banden. Holé Holé.

Ondertussen is het school ook weer begonnen. Nu moet ik bijna altijd om acht uur op school zijn (bah). De lessen zijn verandert, nu heb ik ecologie, spaans, engels, yoga, toneel, IJslands en koor.

Kvedja
Jonathan

PS Ik heb het zesde Harry Potter boek eindelijk uitgelezen.
Euhm... een minuut stilte graag.














Danku

Skreytum hús með greinum grænum, falalala lalala, ...

Ok, tis al weer een tijdje geleden dat ik een berichtje heb achtergelaten. En ik moet ons Joke toch voorblijven met een berichtje te posten. Ok, ff mijn herrineringendoos bovenhalen. Er was natuurlijk het superzalige concert van Sigur Rós. De muziek was natuurlijk zalig en ook het spektakel zelf. Het voorprogramma was ook wel goed. Het was wel een look a like Sigur Rós band, maar ik wist niet dat een zaag zo’n goede klanken kon maken.

Daarna begonnen dus de ‘examens’. Voor mij hoog tijd om dus een job te zoeken, die ik uiteindelijk heb gevonden. In een buitenschoolse kinderopvang. Voilá, nu wete al grotendeels waar ik me de laatste tijd mee bezig hou.

Dan zijn er nog de zalige feestdagen van december. Eerst was er de zesde december. Ik had er niet op gehoopt dat de sint mij hier een bezoekje zou brengen. Maar hij zou de sint niet zijn, moest hij het niet proberen. Dus op Sinterklaas, was er een postpakket met speculaas, marsepijn en chocolade, met een briefje dat de sint spijtig genoeg geen tijd had om tot in IJsland te komen, maar dat hij het met de post op moest sturen.

Nu denkt u dat wij met één sinterklaas toch zo gelukkig zijn, maar dan bent u nog niet in IJsland geweest. Sinds vorige week zondag, komt hier namelijk elke dag een jólasveinn (kerstman). Er zijn er namelijk dertien. De namen verwijzen naar het kwaad dat ze wel eens durven uitsteken, vooral in vroegere tijden. Staurfótur (Stijfbeen), Giljagaur (?)
Stúfur (?), Þvörusleikir (Pannenschraper), Pottasleikir (Potttenlikker), Askasleikir (Schaallikker), Hurðaskellir (Deurslager), Skyrgámur (Skyr-eter, skyr is te vergelijken met Petit Gervais), Bjúgnakrækir (Worstendief), Gluggagægir (Raampieper), Gáttaþefur (Deursnuiver), Ketkrókur (Vleeshaak), Kertasníkir (Kaarsensmeker). Er zijn in totaal 90 verschillende namen, ik heb me beperkt tot deze dertien. Allemaal broers, ze leven samen met hun moeder (de verschikkelijk lelijke) Grýla en hun vader (die onder de sloef ligt) en de kerstkat. Dus elke dag vinden de kindjes hier iets in hun schoen. En als ze stout zijn is dat een aardappel. De hele stoute kindjes, en diegene die niet hun beste kleren hebben aangedaan op Kerstmis, worden door Grýla in haar zak gestoken en opgepeuzeld! Maar dat is al lang niet meer gebeurd.

De kerstmisgekte is hier echt compleet. Op sommige radiokanalen spelen ze enkel maar kerstliedjes, ik ben al naar twee kerstfeestjes geweest, iedereen wordt zot van cadeaus te zoeken (ik ook). De gordijnen worden vervangen met kerstmotieven, waar er nog plaats is wordt er kerstversiering gezet. Een andere, voor ons vreemde gewoonte, is om op de kerstkaarten ‘Jól’ (Kerstmis) te schrijven. De kerstkaarten worden bijgehouden en pas geopend op Kerstmis zelf. (dat hier trouwens meer op 24 december wordt gevierd, ´s avonds). En lichtjes worden overal opgehangen. Zelfs de grafzerken op het kerkhof zijn met lichtjes behangen. En het typische kerstgerecht is hangikjöt. Paardenvlees dat zó gerookt is, dat als je er van eet, het aanvoelt of je met je mond boven de schoorsteen hangt (althans, das mijn mening). Daar drinken ze dan een soort van appelsienenbier bij (alcoholvrij), das nog wel vrij goed).

Gleðileg Jól,

Jonathan

Jawel! Hallo!

Waar ik ondertussen al gewoon aan ben
- niet klagen over het weer
- stappen op ijs
- rauwe groenten eten zoals broccoli, selder, prei
- eerst drinken, dan feesten


Inderdaad, je mag hier niet klagen over het weer. Wanneer je dat doet krijg je te horen dat Het altijd erger is in januari en februari. Het weer in IJsland is echt onvoorspelbaar. Op een dag kan het 's middags vriezen en 's avonds is het boven nul en is het aan het regenen.
De meeste tijd is er ook ijs op de voetpaden en met zout strooien ze hier enkel op de straten. Op de voetpaden strooien ze met zand, en geloof mij, veel nut heeft dat niet.


IJslanders hebben soms rare eetgewoonten, een beetje Amerikaans, met een fastfoodrestaurant om elke hoek. Frieten (franskar) eten ze met een soort peper en toch niet met mayonaise ?? Hier thuis eten we wel supergezond, gelukkig. We eten wel geen aardappelen, maar elke dag is er sla en soms zit daar rauwe broccoli,bloemkool, selder of prei in. Geen tijd om het te koken denk ik.

Ook feestjes zijn hier totaal anders dan in België, alcohol is hier immers verboden onder de 20, bij gevolg zijn ook de cafés verboden onder de 20. Dit heeft tot gevolg dat ze eigenlijk meer drinken dan in België (als iets verboden is, is het veel aantrekkelijker). Ze hebben hier dus veel homeparties, waar ge met uw eigen drank naar toe gaat. Voor een bal hebben ze fyrirparties, ze drinken zich eerst zat vooraleer ze naar het bal gaan (waar alcohol verboden is).

Voila, dat was mijn blog a la jokes. Nu nog ff zeggen wat er de laatste tijd gebeurd is. Eigenlijk niets speciaals, alles begint hier stilletjes aan zijn gangetje te gaan. Volgende donderdag starten de examens. Ik heb maar twee proeven (engels en spaans) dus het wordt eerder relaxen. De “normale” IJslanders hebben 5-6 proeven, niet veel dus.

En hoe het met mijn Ijslands gesteld is? Bwa cava. Ik kan al een uitgebreide basisconversatie voeren (hoe ik ijsland vind, wanneer ik ben aangekomen, hoe het met mijn familie is, wat ik goed, slecht vind, wat ik heb gedaan) Het is dus allemaal nog vrij oppervlakkig.
In het begin waren er wel grappige situaties. Ik zei soms uit gewoonte “joe” wanneer ik iemand begroette. En joe in het ijslands betekent jawel. Hetzelfde dus als in Belgie rondlopen en tegen iedereen “jawel” zeggen. Wanneer ik afscheid nam, zei ik “goðan daginn” en dat wordt enkel als ‘hallo’ gebruikt. Ook het verschil tussen “wat zei je” en “hoe gaat het ermee?” is vrij klein (kvasajeru en kvasejeru). Dat geeft dus ook wat verwarring. En deze week zei ik, toen ze mij vroegen in welke bank ik was, dat ik in de hraðbanki was. Omdat dat op een plakkaat bij de bank staat. Ik wist wel niet dat het ‘bankautomaat’ betekende.

Een conversatie in het Nederlands zou er dus zo uit zien:
Ik: Jawel
IJslander: Hallo!
Wat zei je?
Alles goed, met jou?
Alles goed
In welke bank ben je?
In het bankautomaat.
Daag.
Hallo!

Maar ook in het Engels heb ik al flaters begaan. Toen iemand vroeg "For me water met lemonflavour", antwoordde ik "Sorry we only have citronflavour".

Geniet van de sneeuw (als die er nog is)
Hier schijnt momenteel de zon! (van halfelf tot halfvijf)

Van uw reporter ter plaatse
Jonathan

Reageren maar!

Jaja, groot nieuws

Ik heb het kunnen veranderen. Ge moet geen lid meer zijn om te kunne reagere. IEDEREEN KAN DUS REAGEREN.

Kan ik het nog duidelijker zeggen

PS Op de foto staan Nikkita en ik

In de duisternis is er altijd wel een lichtje

Hallo,

weer een nieuw berichtje uit IJsland. Wat is er ondertussen al allemaal gebeurd? Euhm effe denken. Tijdens de wintervakantie is niet veel speciaals gebeurd. Maar de woensdag erna begon Iceland Airwaves. Een festival dat vier dagen duurt (van woensdag tot zaterdag). Echt zalig om na het school naar concerten te gaan. En het was super. Het is totaal anders dan onze zomerfestivals. Tis (gelukkig) allemaal binnen te doen. Het nadeel is dat ze hier niet veel grote zalen hebben, en dat de zalen dus soms vol zitten (eig meestal) en dat er dan een lijn is om binnen te mogen. Het is dan rond het vriespunt en dus niet echt aangenaam om buiten te staan wachten.
Ik kende de meeste van de groepen niet (veel IJslandse), maar de meeste waren echt wel goed!

In dat weekend heb ik ook samen met Joke een roll and roll workshop gevolgd. Samen met 50-60 jarigen dansen, het was wel grappig. We gaan nu ook elke maandagavond rock-n-roll dansen, maar dat is met jonger mensen (16-30j). We gonna rock around, around the clock!

De maandag daarop zijn mijn ouders hier naar Turkije op reis vertrokken. We waren voor twee weken alleen thuis. En vorige week vrijdag was er een echte sneeuwstorm! Ik vond het geweldig, de IJslanders iets minder. De sneeuw is een week blijven liggen en nu is hij bijna helemaal weg. Er lag zo'n 10 á 15 cm.


Wat er nu ook is in deze koude nachten is noorderlicht. Het is er elke heldere avond. Meestal zijn het groene linten in de hemel. En soms bewegen ze langzaam over de hemel. Maar wat ik op een dinsdag zag was ongelooflijk. Eerst zag heel de hemel groen en waren de linten met elkaar aan het dansen, over de hemel. En toen ik op de bus aan het wachten was, werd de hemel plots een mix van paars, wit, groen, roos, allemaal als een orkaan door elkaar gemixt!! Het is echt ongelooflijk mooi! Daarvoor wilt ge echt de kou trotseren. Ik had mijn fotocamera spijtig genoeg niet bij, maar ik heb hierbij een foto geplaats met een foto die ik op het net heb gevonden, om jullie een idee te geven.

Eergisteren was er ook een muziekwedstrijd op onze school. Ik zat ook in een goep. Zonder ooit te repeteren hebben wij ons ‘lied’ gespeeld. Het was een nummer over gsm’s en de woede die je krijgt wanneer de gsm niet wordt opgenomen. Het kwam er dus op neer om veel show en lawaai te maken. Zalig, gewoon op een podium staan en met uw vuisten op een piano slaan. Terwijl de rest hetzelfde doet op hun gitaar en drum.

Kerstmis is er ook stilaan begonnen. De kerstverlichting begint nu al te verschijnen. Echt bizar om nu al in het shoppingcenter overal kerstbomen te zien eind oktober. Das echt wel veel te vroeg. En het is dan nog wel een traditie die van Amerika is binnengewaaid.

Groetjes uit IJsland

Jonathan

Betoverend IJsland

Hallo!!!

Het is al weer een tijdje geleden dat ik iets van me heb laten horen. Ondertussen zijn er weer al superveel dingen gebeurd. Het eerste weekend van oktober was er het six week camp. Dit is het eerste afs kamp na het aankomstkamp en het was dus ook de eerste keer dat alle skiptenemar elkaar terugzagen. Het was fijn om elkaars problemen en goed nieuws te horen.

Verder zijn er de alledaagse dingen. School, koor, toneel. September was hier trouwens een recordmaand. Het was de koudste september in IJsland sinds 180 jaar! Gisteren is ook de eerste snipsneeuw gevallen en ook deze morgen heeft het wat gesnipsneeuwd. Resultaat: een paar milimetertjes sneeuw :D. In het noorden ligt er al een paar centimeter.

Het was vorige week ook filmfestival en ik ben naar twee films gaan zien. Moolade, een Afrikaanse film en Strings. De eerste was echt pakkend, de tweede was echt saai. We zijn dan maar uit de bioscoop gevlucht tijdens de pauze.

Vorig weekend heb ik ook een circusworkshop gevolgd. Koprollen, handstand, kopstand, ratslag... Ik heb het allemaal getrotseerd. Het was eigenlijk meer een elkaar uitlachen met elkaars pogingen tot... Dit was onze opwarming, daarna hebben we trampolinegesprongen, salto's gemaakt en last but not least: de trapeze. Na drie uur circusworkshop was ik echt wel kapot en stijf. De volgende dag was er het vervolg van de circusworkshop met jongleren, breakdance-achtige dingen en de trapeze.

Vorige zondag was er ook de trip naar Geysir en Gullföss. Deze zijn echt adembenemend! Nog nooit heb ik zo´n krachtige natuur gezien. Bekijk zeker de foto's, het is niet in woorden uit te leggen hoe mooi het wel niet is. Het was ook vriezend koud. Mijn handen waren verdoofd van de koude en ik kon bijna geen foto's niet meer trekken omdat mijn vingers niet meer reageerden.

Gisteren was er ook het nineties ball van school. Iedereen was verkleed in zijn 90´s outfit en we dansten op 90´s muziek als de Backstreetboys en nog andere marginale rommel. Vandaag en morgen hebben we veitrarfrí (wintervakantie). Fijn dat deze al in oktober valt.


Bless
Jonathan

Jonathan en media

Hallo

hier weer een berichtje. Er is ondertussen al wel wat gebeurd. De ziekte was vrijdag al veel minder en ik ben dus naar school gegaan. Vrijdag is ook de dag dat Sirkus, het jongerenblad van IJsland, uitkomt en deze versie was zowaar met een foto van mij. Die was getrokken op de opening van een tentoonstelling waar ik de week ervoor met mijn gastmoeder naar toe was geweest. Na vrijdagavond vroeg in mijn bed te kruipen, was ik op aterdag klaar om naar een afs activiteit te gaan. We hebben een kleine berg 300m beklommen, die toch wel vrij stijl was. Het was precies een kiezelhoop en het uitzicht deed me denken aan het land van Mordor uit In de Ban van de Ring. Die avond bleven ook mijn nichtjes Tinu (10) en Emiliu (5) slapen.

Op dinsdag was het officiele begin van de bouw van de nieuwe turnzaal. Burgemeester, minister van onderwijs en de nodige pers was aanwezig. Het was ook het eerste optreden van het koor, waarvan een stukje in het nieuws is verschenen. Donderdag was ook een speciale dag. Ze zochten nl. figuranten voor in Spaugstofan, een van de weinige IJslandse programma's en ze vroegen of ik niet wou meedoen. Ik moest een voetballer spelen. Dus ik in een voetbaloutfit op een sjotplein terwijl het 5 graden was, svo kalt! 's Avonds was er het eerste optreden van het koor, zingen zonder de tekst in mijn handen dus ik moest al dat IJslands uit mijn hoofd leren, een lastige klus.

Vandaag heb ik de koude weer getroseerd. Voor het schoolkrantje (en da is een shic geval) ging men foto's nemen. We waren met 3 gasten en 3 meisjes. Het was vrij artistiek, we waren helemaal in het wit geschminkt (gezicht en haren) en ik had enkel een t-shirt met lange mouwen en zo een onderbroek met lange pijpen aan. En het was...0 graden. Lekker fris! Wat ge allemaal al ni moet doen voor de kunst.
Mijn broer, Gulli, verjaart morgen ook dus vandaag was het shikke diner voor zijn verjaardag. Ik ga maar ns terug naar de living, want de oma en opa zijn op bezoek.

Sjáumst

jonathan

P.S. Check de foto´s

Eerste sneeuw

Hallo

Dinsdag ben ik voor de eerste keer naar de cinema geweest, en dan nog wel naar één in het IJslands. Al de nieuwe leerlingen van de school kregen die dag korting om naar de Straukarinn Okkar "Onze jongens" te gaan zien. Het is een film over een voetbalspeler die zich als homo out en daardoor uit zijn ploeg wordt gesmeten.
Naar de cinema gaan is echt iets IJslands. Elke IJslander heeft deze IJslandse film dan ook gezien. IJslanders geven het meest ter wereld uit aan cinema. Cinema is hier dan ook het duurste ter wereld. (Een ticket kost €12,5).
IJsland is echt duur. Dat merkte ik ook op dinsdag toen we in een vintagewinkel waren, waar de kleding duurder is dan hier onze nieuwe kleding.

Woensdag was de eerste winterdag, althans zo voelde het aan. Je kon in de verte de eerste sneeuw al op de bergen zien liggen! Bergen die amper 700 m of minder hoog zijn. Het was ook de eerste dag dat ik mijn handschoenen en sjaal heb aangedaan. En twas nodig.

Donderdag (vandaag) is een mindere dag. Ik heb de hele dag in de zetel gelegen met keelpijn. Maar het gaat beter nu en ik denk dat ik morgen terug naar school kan gaan.

Groeten uit IJsland
Jonathan

PS bijgevoegd een foto die ik op de busaferd getrokken heb

þingvellir en Busaferd

Hallo

weer een berichtje van mij. Ik ga me voornemen om wat meer op mijn blog te schrijven en wat minder te melen.
Hoe het hier momenteel gaat? Vrij goed, mijn IJslandse kennis is nog niet groot. Maar ik begin stilaan meer en meer mensen te kennen op school. Ik zit nu ook in het koor en in het schooltoneel. Mijn week bestaat dus voornamelijk uit zingen (7,5 uur/week) en toneel (7,5/week). Dat maakt dat mijn weekdagen al vrij vol zitten. Nu enkel nog iets zoeken voor in het weekend. Twee weken geleden ben ik naar Þingvellir (lees Thingvetlir en zie foto) geweest met mijn gastouders. De plaats waar vroeger het parlement bijeenkwam en waaar de Amerikaanse en Europese plaat samenkomen. Ik ben vorige week ook met de school op een trip geweest met alle nieuwe leerlingen. IJsland is zo mooi! We moesten drie uur rijden naar ginder maar het was echt een mooi landschap.

Mijn familie valt trouwens supergoed mee! Het is handig om een broer van mijn eigen leeftijd te hebben want zo kan ik kennis maken met zijn vrienden en leer ik ineens een pak volk kennen.

Ik ga proberen hier sneller een berichtje te plaatsen

groetjes
Jonathan

Aankomst

Hallo,

na een week eindelijk een berichtje van mij. Tot nu toe verloopt alles super. Ik zal van in het begin beginnen. Toen ik vorige week in IJsland aankwam, is het eerste wat ik dacht: het is hier zoo koud. Momenteel is het weer verbeterd, en schijnt de zon. Het is zo'n 9 graden. Vorig weekend was het dus het AFS kamp, we leerden er de veertig andere 'skiptenmar' (uitwisselingsstudenten) kennen en werden in de IJslandse cultuur gedompeld. Zondag kwam mijn gastbroer mij daar oppikken (mijn gastouders waren op reis tot woensdag). Het huis is geweldig, vooral de ligging dan. Ok, je hebt mooiere beelden van ijsland, maar het is shic voor een huis dat in de tweede grootste stad ligt.

Maandag was de eerste dag school,jaja!! De leerlingen zijn hier heel vrij, ge kunt gewoon in en uit de school lopen, altijd eten (zelfs tijdens de les). Ik volg spaans, frans, engels, toneel, bergbeklimmen en koken. Dat is samen 16 uur per week (sommige uren duren 60min, andere 100). Het valt dus vaak voor dat ik een uur vrij ben op school. In die vrije momenten is er de 'red room´, een gezellige kamer met zeteltjes. Ik beschouw het school nu als vrij zijn en af en toe ns naar de les moeten.

bless bless

Jónatan