dinsdag, mei 09, 2006

En Hij zei licht en er was licht

Hallo,

weer een bericht van mij, gewoon omdat ns Roberta foto´s had genomen om te laten zien hoe licht het hier al wel niet is. Zonsondergangen in IJsland zijn echt een van de mooiste. En nu is het bijna altijd licht hier. Ook ´s nacht wordt het nooit meer pikkedonker.

21h46

22h39


0h19


Met grote dank aan Roberta

maandag, mei 08, 2006

Tiendemeibrief

Om jullie te verblijden

en de literaire horizon van deze blog te verwijden,

zal ik nu in rijmvorm schrijven.

hopelijk zal uw aandacht blijven.

Wat is er deze week gebeurt?

Wel, op de examens worden de leerlingen nu gekeurd.

Ik ben vrijdag naar IJslands geweest,

en heb daar mijn proef geleesd.

(Gelezen rijmde spijtig genoeg niet,

dus is het dichterlijke vrijheid waarvan ik geniet.)

de proef ging goed en naar behoren,

dus hopelijk heb ik de leerkracht kunnen bekoren.

Vorig week, totaal onverwacht,

kreeg ik telefoon van Sígrun Sól, een pracht

van een mens en onze regisseur,

die met klank en geur,

ons toneelstuk heeft gekneed

en dat o zo goed deed.

Zij belde mij dus, met de vraag

of ik niet op zaterdaag

figurant in een Deense serie wou spelen,

genaamd ´De Arend’ en het is door velen

met veel lof geprezen en bekeken.

Ik was helemaal door het sterdom bezweken

en zei dus: “Ik zal het doen”.

We waren met zes figuranten,

en speelden allemaal hotelklanten.

Moesten in en uit het hotel lopen,

of ons als toevallige voorbijgangers verkopen.

Dit als achtergrond op de actuele scène,

waar de steracteurs stonden te schijnen.

Het was interessant om, met name,

te zien hoeveel tijd er niet ging in zo´n filmopname.



De zomer is nu echt begonnnen,

echt iedereen licht te zonnen

met temperaturen van 18°(!) graden,

begin je al bijna te braden.

Ik lig dus buiten in het gras,

vlakbij de grote plas

waarin het water rustig kabbelt

en het eendje rustig babbelt.

Om u nog verder te laten wegdromen

en u te doen verlangen naar hier te komenm

zal ik u ook vertellen, ´t is niet mis,

dat er in de verte ook een berglandschap te bewond´ren is.

Wat kan men nog meer verlangen?

Misschien het verdwijnen van de luchtleijke gezangen

der vliegtuigen, die hier

30m boven grond, dalen naar de landingspier.

Maar dan ben ik echt aan het zagen

over de geluidsoverlast is eigenlijk niet te klagen.



Dit weekend ben ik ook gandansen

en ‘t is niet om te swanzen,

maar we hebben geleerd

-ik alleszins toch geprobeerd-

om met twee vrouwent tegelijk

te rock-n-rollen. Ja, da´s mogelijk!

Botsen is het groot gevaar

(ik spreek uit erva-

ring.)

_____Voila, dat was de week van mij

in rijmvorm gebreid als rijstebrij.

De groetjes en een dikke zoen,

van Jonathan, uw lieftallige kapoen.

dinsdag, mei 02, 2006

Hoe blogger ik?

Omdat men mij heeft gevraagd om uit te leggen hoe je juist kan reageren: aanschouw de handleiding

1) klik op "x comment" dit vind je onder wat ik heb geschreven of je kan er rechtstreeks naar toe gaan door hier te klikken.

2) Daarna kan je in het vak rechts je commentaar inschrijven.

3) onver het commentaarvak, klik je op het bolletje "o other" en je vult je naam en eventueel website in.

4) in het vakje "word verification" typ je de letter en cijfercode in die je er vlak boven vindt. Dit is om geen last te hebben van computerprogramma´s die automatisch spam plaatsen op websites.

5) Klik op dan op de toets:
en je krijgt terug het beginblad te zien met jouw commentaar er bij!

Dit was het Jonathan-vijf-stappen-tot-het-geven-van-commentaar-plan