Skreytum hús með greinum grænum, falalala lalala, ...

Ok, tis al weer een tijdje geleden dat ik een berichtje heb achtergelaten. En ik moet ons Joke toch voorblijven met een berichtje te posten. Ok, ff mijn herrineringendoos bovenhalen. Er was natuurlijk het superzalige concert van Sigur Rós. De muziek was natuurlijk zalig en ook het spektakel zelf. Het voorprogramma was ook wel goed. Het was wel een look a like Sigur Rós band, maar ik wist niet dat een zaag zo’n goede klanken kon maken.

Daarna begonnen dus de ‘examens’. Voor mij hoog tijd om dus een job te zoeken, die ik uiteindelijk heb gevonden. In een buitenschoolse kinderopvang. Voilá, nu wete al grotendeels waar ik me de laatste tijd mee bezig hou.

Dan zijn er nog de zalige feestdagen van december. Eerst was er de zesde december. Ik had er niet op gehoopt dat de sint mij hier een bezoekje zou brengen. Maar hij zou de sint niet zijn, moest hij het niet proberen. Dus op Sinterklaas, was er een postpakket met speculaas, marsepijn en chocolade, met een briefje dat de sint spijtig genoeg geen tijd had om tot in IJsland te komen, maar dat hij het met de post op moest sturen.

Nu denkt u dat wij met één sinterklaas toch zo gelukkig zijn, maar dan bent u nog niet in IJsland geweest. Sinds vorige week zondag, komt hier namelijk elke dag een jólasveinn (kerstman). Er zijn er namelijk dertien. De namen verwijzen naar het kwaad dat ze wel eens durven uitsteken, vooral in vroegere tijden. Staurfótur (Stijfbeen), Giljagaur (?)
Stúfur (?), Þvörusleikir (Pannenschraper), Pottasleikir (Potttenlikker), Askasleikir (Schaallikker), Hurðaskellir (Deurslager), Skyrgámur (Skyr-eter, skyr is te vergelijken met Petit Gervais), Bjúgnakrækir (Worstendief), Gluggagægir (Raampieper), Gáttaþefur (Deursnuiver), Ketkrókur (Vleeshaak), Kertasníkir (Kaarsensmeker). Er zijn in totaal 90 verschillende namen, ik heb me beperkt tot deze dertien. Allemaal broers, ze leven samen met hun moeder (de verschikkelijk lelijke) Grýla en hun vader (die onder de sloef ligt) en de kerstkat. Dus elke dag vinden de kindjes hier iets in hun schoen. En als ze stout zijn is dat een aardappel. De hele stoute kindjes, en diegene die niet hun beste kleren hebben aangedaan op Kerstmis, worden door Grýla in haar zak gestoken en opgepeuzeld! Maar dat is al lang niet meer gebeurd.

De kerstmisgekte is hier echt compleet. Op sommige radiokanalen spelen ze enkel maar kerstliedjes, ik ben al naar twee kerstfeestjes geweest, iedereen wordt zot van cadeaus te zoeken (ik ook). De gordijnen worden vervangen met kerstmotieven, waar er nog plaats is wordt er kerstversiering gezet. Een andere, voor ons vreemde gewoonte, is om op de kerstkaarten ‘Jól’ (Kerstmis) te schrijven. De kerstkaarten worden bijgehouden en pas geopend op Kerstmis zelf. (dat hier trouwens meer op 24 december wordt gevierd, ´s avonds). En lichtjes worden overal opgehangen. Zelfs de grafzerken op het kerkhof zijn met lichtjes behangen. En het typische kerstgerecht is hangikjöt. Paardenvlees dat zó gerookt is, dat als je er van eet, het aanvoelt of je met je mond boven de schoorsteen hangt (althans, das mijn mening). Daar drinken ze dan een soort van appelsienenbier bij (alcoholvrij), das nog wel vrij goed).

Gleðileg Jól,

Jonathan