Wat God Wil (lees als: wow!), een nieuw bericht.

Het is lange tijd geleden dat ik nog iets van me heb laten horen. Dat kom deels door mij en deels door de technologie die mijn vorige blogbericht verloren liet gaan waardoor mij de zin ontbrak om er een nieuw te schrijven. Maar vreest niet kameraden, ik heb nieuwe moed gevonden!

Een week geleden verscheen er op de blog van een Nederlands journalist in Cairo een bericht over geloof in Cairo, waarin hij een vrij eenzijdig beeld gaf van de moslims. Het deed me nadenken over hoe ik geloof in Cairo ervaar.

Het grootste verschil tussen geloof hier en in Europa is dat geloof hier een publieke kwestie is. Wanneer je met iemand een gesprek aanknoopt krijg je vaak de vraag welk geloof je hebt en die vraag kan totaal uit het niets komen. Voor ons een vrij persoonlijke vraag en vaak antwoord ik gewoon dat ik Christen ben. Het feit dat je geen geloof zou hebben, komt bij de meesten niet eens in hun hoofd op. Je bent dan ofwel moslimatheist of christenatheist. Wanneer je echter een meer dieper gesprek met iemand hebt kan je wel over geloof beginnen en ik ken ook verschillende Egyptische atheïsten (zowel moslim- als christenatheïsten :).

Als je het Arabisch niet eigen bent, komen er ook veel verwijzingen naar God in het dagelijkse taalgebruik voor. Als je op een vraag niet kan antwoorden zeg je gewoon "God is alwetend". Een "wow" wordt "Wat God wil". Het vaakst hoor je "Als God het wil", insjallah. Dat kan je bij bijna alle dingen die je gaat doen zeggen. Ik kom bijvoorbeeld insjallah op 30 december naar huis en insjallah ga ik morgen naar de les. De leukste vind ik toch op restaurant of op de bus waar je "Voor mij een soep, insjallah" of "wil je hier stoppen, insjallah" kan horen.

Op het eerste zicht lijkt het dus dat overal God wordt bijgeroepen, maar is dat wel zo? Of zijn het louter uitspraken die eigen zijn aan de taal; dat is toch ook zo in het Nederlands: denken wij bij godverdomme aan God? Nee toch. Noch denk je bij een zalig persoon aan iemand die 1 wonder heeft verricht en door de paus zalig is verklaard? Hetzelfde geldt voor oh mijn God! en godzijdank! 
Meer nog, de insjallah is echt een handig woordje. Handig om lastige mensen af te wimpelen (de zoveelste Egyptenaar die vraagt of je elkaar gaat weerzien krijgt het antwoord: insjallah). Of als je iets niet leuk voor iemand moet doen zeg je gewoon: Morgen doe ik het, insjallah!

En hopelijk schrijf ik volgend bericht, insjallah,  iets sneller.