Zeven geDAGtEN.

zondag 18 oktober. Terwijl jullie waarschijnlijk half liggen te verkleumen, heerst hier de vorst niet, maar een hittegolf. De laatste dagen haalde de thermometer 40 graden. Ook de "zwarte wolk" is gearriveerd in Cairo. Een giftige donkere wolk die afkomstig is van de velden die in brand worden gestoken.
Welkom in Cairo roepen de mensen dan.

maandag 19 oktober. Volledig aangepast zijn in Egypte is alles laten afleveren aan huis. Gisteren was ik te lui om naar de winkel te gaan en liet ik de winkel naar mij komen. Net als het bier, mijn gestreken kleren,.... Vandaag eten besteld. Aangepast zijn is ook de sushi-maaltijd van 6 euro te duur vinden en dan maar een pasta bestellen.

dinsdag 20 oktober. Het is een week voor de examens. De stress begint te komen. Hoewel. De docente die ons les geeft over de vrijdagspreken zei ons: "I will ask u some questions, maybe u have some questions for me. We can have a nice chat, the exam should be fun". Ik ga alvast thee en gebak meenemen naar het examen.

woensdag 21 oktober. De wolk is nog steeds in het land en dat ze giftig is, wordt duidelijk. Vier man van de 18 medestudenten is ziek en Laurens, de klasgenoot uit België die op bezoek is, heeft de afgelopen dagen niets kunnen doen behalve sofaliggen.

donderdag 22 oktober.  Ook ik blijf niet gespaard van problemen. Mijn neus zit al een hele tijd vast. De dokter zei dat ik uitlaatgassen moest vermijden. Dat is in Cairo even onmogelijk als zwemmen, maar water vermijden.

vrijdag 23 oktober. Vandaag ben ik voor de eerste maal naar de vrijdagspreek gegaan. In Sultan Hassan. Meestal hoor je ze elke vrijdag overal (de luidsprekers staan vrij hard en op straat gericht), maar ze bijwonen was echt interessant. De sjaykh was ook heel vriendelijk en heeft na de preek onze vragen beantwoord. Zo kwam het dat het ook de eerste maal was dat ik op een plastic terrasstoel een pepsi dronk in een moskee.

zaterdag 24 oktober. Morgen het eerste examen, een presentatie in het Egyptisch en dan zaag je daarover. In België zeggen ze soms 'je moet blij zijn dat je kan studeren' en dan vind je dat vaak een loos argument. En dan kom je hier en dan zie je een jongen van tien jaar de was  rondbrengen en  een meisje van vier karton ophalen en dan besef je dat dat argument echt wel steek houdt.
Vanaf nu: ik ben blij dat ik kan studeren.