American coffee of 14 falafelbroodjes?

Vorige donderdag was het feestje van de Nederlandse ambassade. Gratis bier (wel Heineken) en hapjes (bitterballen en haring: dat voelt als thuiskomen zei de ober) zorgden ervoor dat ik voor even Hollander was. De exclusieve borrel was in een fancy hotel op het zuidelijke punt van Zamalek, het Westerse stadsgedeelte van Caïro. Het is moeilijk te vertellen hoe mooi die locatie was. Als je gewoon bent dat elke mooie plek geprivatiseerd is en je dus niet veel openbare rustige plekken hebt, was deze plek een oase van rust. Het feestje werd op een terras op een vlot gehouden, op een plek waar de Nijl zo'n paar honderd meter breed is en je een zalig stadsuitzicht hebt. Met mijn exclusieve blanke huid kon ik dan ook gewoon binnenwandelen:  'dat is een echte Nederlander, dat zie je meteen'. Het hotel was echt chique. Decadent. Toen ik naar het toilet ging werd de deur voor me opgengedaan en toen ik mijn handen wou wassen, draaide iemand de kraan voor me open en reikte me een handdoekje aan om mijn handen te drogen.

Cairo is een stad waar je alles kan vinden.
Eén van de minder leuke dingen die je hier ook kan vinden is armoede. Veel extreme armoede heb ik nog niet moeten zien. Rijk en arm worden mooi gescheiden door aparte wijken. Bedelen wordt er niet veel gedaan. Vaak verkopen de mensen kleine dingen, vooral papieren zakdoekjes en tissues.
Maar ook de gemiddelde Egyptenaar is niet rijk. Om jullie een idee te geven zal ik enkele cijfers geven die ik heb gehoord.  Een ambtenaar £E800 of €100 per maand. Een politieman verdient £E400 of €50 per maand. Hoeveel zou de toiletjongen dan verdienen? De lonen zijn naar Westerse normen ongelooflijk weinig, als Westerling ben je hier dus rijk. 400 pond is mijn weekbudget en een politieman zijn maandbudget ( en dan nog heb ik moeite om onder de 400 pond te blijven).
Als je iets gaat eten kan je dat op sommige plaatsen een halve euro kosten (broodje falafel: 25 cent), terwijl de fancy koffiebar aan de overkant van de straat koffie aan anderhalve euro verkoopt (één koffie in westers koffiehuis is veertien falafelbroodjes is zeven maaltijden).
Reken dus nooit zaken uit aan de hand van het aantal falafelbroodjes dat je ermee kan kopen, dat heb ik al geleerd.