Van hier naar ginder. Door Cairo.

Het verhaal gaat verder. We bevinden ons niet meer hoog boven de Nijl maar ergens in Muhandiseen. Tien kilometer verder en twintig verdiepingen lager. Geen Ruth en Zeidan meer, maar Daniel en Amily. Hij is een Duitser, 24 jaar uit de streek van Munchen en student Internationale Economie die hier zijn stage doet. Zij  is Frans/Brits, 21 jaar, uit de streek van Birgmingham en studente Arabisch. Zij zijn mijn nieuwe huisgenoten voor het komende semester.

De kamer heeft iets typisch Egyptisch. Een soort kitch die we in Europa niet kennen. Twee salons waarvan één met statige zetels die doen denken aan één of ander paleislijke kamer. Een salon aan de tv met de comfortabele doch lelijke zetels. Een eetkamer met een tafel, stoelen en kasten met ongelooflijk veel krullen en draaien. Versiering ten top en dat voor minder geld als mijn kamer in Gent. In Egypte ben je rijk als Europeaan. Het appartement ligt op 3 km afstand van mijn school in de wijk Mohandiseen (de 'ingenieurswijk' omdat vroeger de ingenieurs hier een stuk grond kregen (voor de Arabististen: muhandis, muhandisin: ingenieurs)).

Het instituut ligt in Zamalek, dat is een eiland in de Nijl en één van de meest Westerse delen van Caïro. De straten zijn er proper, het verkeer valt er mee en er lopen veel buitenlanders rond. (lees ook als: de rest van Cairo is vrij vuil, druk en je wordt als buitenlander altijd aangeroepen (welcome!) We hebben juist een week lessen achter de rug en die vallen supergoed mee. De docenten zijn echt leuke mensen. Er is geen grote afstand tussen docent en student zoals in Vlaanderen: tijdens pauzes komen de docenten er gezellig bijzitten.

U bent weer op de hoogte!
كل سنة و انت طيبين
Zalig Suikerfeest!

Jonathan